Column: Rust

Dit stukje heb ik op zondag geschreven. Dat is niet toevallig, want voor mij is de zondag een rustdag. Het is de dag dat waarop ik stil word. Ik leef dan zo veel mogelijk ‘in mijn laagste versnelling’. Om ruimte te maken voor bezinning. En voor creativiteit, zoals schrijven.

Want als er één ding voorwaarde is om tot een geschreven stuk te komen dan is het rust.

Ik beleef het schrijfproces als een groeiproces, zoals bij een plant. Het begint met een zaadje dat in mij valt, een inval, een idee. Om een zaadje tot plant en vrucht te laten rijpen zijn enkele dingen nodig: vruchtbare grond, water, een juiste temperatuur en . . . rust, tijd, geduld.

Als ik met een idee rondloop en dan geen rust neem, maar me laat meeslepen door alles wat ik móet of door de vele prikkels om mij heen, dan blijft het idee het idee. Het groeit niet uit tot een verhaal. Dus moet ik om maar iets te noemen de televisie uit laten en gaan wandelen of mediteren. Zodat het in mij stil wordt. Zoals je het eerste kiemplantje dat zijn kopje boven de aarde uitsteekt met rust moet laten – niet aan trekken; dan maak je het dood! – zó laat ik mijn eerste invallen rustig rijpen. Tot een volgroeide vrucht, een column bij voorbeeld.

Maar er is méér nodig dan rust om tot productie te komen. Hoe geven wij schrijvers onze invallen voeding? Water? Warmte?

 

(c) Dick Schaap, auteur van de historische vissersroman Uitgetekend.

Te bestellen bij Bol.com

 

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.