Tem de Criticus!

Schrijven is werken, keihard werken. Vooral in het begin, als je interne criticus bij iedere letter die je schrijft je de weg verspert. ‘Nee, niet goed genoeg!’, schreeuwt hij in je hoofd. ‘Ok,’ zucht je. Backspace … Je laat je natuurlijk niet zo snel uit het veld slaan en je begint opnieuw. Nu kom je tot een hele zin. Er gloort een klein sprankje hoop aan de horizon. Net als je vingers klaar liggen om verder te typen, dringt hij zich weer op. Ditmaal werpt hij een rookgordijn op met wolken van twijfel. Verbeten type je door, zo snel laat je je niet uit het veld slaan! Na een kwartiertje, waarin je de criticus stug blijft negeren, produceer je een hele alinea. Benieuwd stop je om je tekst terug te lezen. WHAH!! WAAR-DE-LOOS, galmt het in je hoofd. Teleurgesteld staar je naar buiten.

“Tem de Criticus!” verder lezen

Melkflessen

Zomaar een zonnige, warme dag. De natuur explodeert, zij is de winter ondertussen meer dan zat. Net als wij mensen, want wij exploderen mee. Terwijl de natuur zich tooit in een groene, frisse waas en de bloembollen welig tieren, hangen wij onze winterkleren aan de wilgen en hullen ons in lichte, luchtige kleding en zetten gauw een zonnebril op zodat de veelvuldig tevoorschijn komende melkflessen eigenlijk best wel meevallen.

“Melkflessen” verder lezen

En wat dan nog?

Deze week struikelde mijn oog over de volgende zinnen in de krant:

Op zijn 83e runt Armani nog altijd zijn zakenimperium hij wil dit nog helemaal niet verruilen voor de vensterbank met geraniums.

en

Aznavour (93) geniet nog overduidelijk van wat hij leuk vindt om te doen.

Hier reageer ik dus allergisch op, lijfelijk zelfs. Als met rood gemarkeerd springt dat ‘nog’ uit die krantenartikelen. Hoezo nog?

“En wat dan nog?” verder lezen

Column: Rust

Dit stukje heb ik op zondag geschreven. Dat is niet toevallig, want voor mij is de zondag een rustdag. Het is de dag dat waarop ik stil word. Ik leef dan zo veel mogelijk ‘in mijn laagste versnelling’. Om ruimte te maken voor bezinning. En voor creativiteit, zoals schrijven.

“Column: Rust” verder lezen