Gedicht

November

Diep heb ik zojuist in de grond gespit,

de tuin rook naar de vochtige aarde

vele spinnen namen van een struik bezit

waar ik in verwondering naar staarde.

 

De neveldauw was betoverend mooi,

de webben werden ragfijn prachtig

vogels vonden in de bessen hun prooi

de zon scheen, maar was ook wat herfstachtig.

 

nog een enkele bloem liet haar vale kleuren zien,

rode boombladeren vielen naar bené

het waren er eerst niet meer dan tien

maar namen in hun val duizend anderen mee.

 

De natuur wisselde nu weer van seizoen,

en zo zal het steeds weer gaan

en een opa gaf een oma plots een zoen

tijdens het keuvelend wandelen bij volle maan.

 

Als dan straks Koning Winter zijn intrede doet,

zal hij de gehele natuur schimmig laten verwarren

de sneeuw zal kraken onder mijn gelaarsde voet

rijp zal nu ook de boomtakken laten verstarren.

 

dan… wordt het wachten op de maand december,

deze maand verruilt de kleur bruin naar witjes

drapeert een maagdelijke sneeuwdeken op z’n verst

en wij, wij ontsteken binnen verheugd de kaarsenpitjes.

 

 

© Jaap Teuwissen J. Zn

 

Jaap Teuwissen schreef de gedichtenbundel Er was eens – Gedichten over het dorp Huizen 1945-2000 

Zijn ervaringen over het opa-schap bundelde hij in het boek

Hoi opa! Gedeelde gedachten van grijze heren onder elkaar

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.